Wie ben ik?



Mijn naam is Dorethé Mommersteeg (1965). Ik heb gezondheidswetenschappen gestudeerd in Nijmegen met als afstudeerrichting Bewegingswetenschappen en ben vervolgens gepromoveerd. Tijdens deze studie heb ik de fysieke mens van binnen bestudeerd en zo kwam ik er achter dat elke mens uniek is.
Ik ben in 1996 moeder geworden. Bij de geboorte van mijn derde kind heb ik mijn loopbaan op de universiteit stop gezet, omdat dit werk mij niet paste. Ik ben figuurlijk uit een rijdende trein gesprongen. Ik ben eerst maar ‘ns in de berm rond gaan kijken om te zien waar ik terecht gekomen was. Ik besloot vanaf toen alleen nog maar activiteiten in mijn leven toe te laten die bij mij pasten. Dit bleek niet eenvoudig, want wat wilde ik eigenlijk? Door (samen met anderen) naar mijn leven, mijn kwaliteiten en pijn te kijken, heb ik mezelf van lieverlee hervonden. Langzaam ben ik gaan voelen wat er bij mij past.
De berm werd gevormd door mijn gezin. Ik heb veel geleerd van mijn drie dochters en ontdekte door hen wie ik was en waar mijn werkelijke interesse naar uit gaat: het ouderschap en de zoektocht naar jezelf. Door het leven te vertragen kon ik mezelf beter waarnemen en ontdekte ik waar ik tegenaan liep en waar ik van genoot. Ik ontdekte de geheimen van het leven en dat je dat zomaar in boeken kunt lezen! Ik liet me ook inspireren door cursussen te volgen op het gebied van filosofie, opvoeding en zelfontwikkeling. Zo rond mijn 40e heb ik de opleiding tot ouderschapsconsulent aan het instituut voor Biografiek te Driebergen afgerond en heb ik ouderpraktijk de Spiegel opgericht. Ook ben ik de oudercursus ‘Begrijpen en Begrepen worden’ gaan geven. Op deze manier kom ik zelf steeds weer tot nieuwe en verdiepte inzichten.
Zo heb ik ervaren dat misschien wel het allerbelangrijkste aspect van opvoeden is, mijn eigen gevoel waarnemen als reactie op wat de kinderen doen en te kijken wat dit precies raakt in mij. Dit bracht mij bij het focussen - het bij dat wat er is in jezelf of in de ander zijn zonder oordeel, zonder het te veranderen, zodat het innerlijke proces zich kan ontwikkelen - en heb ik de opleiding tot focusbegeleider gedaan.
Een jaar geleden las ik ‘bij toeval’ de website van Tineke. De overeenkomst tussen wat zij schrijft en wat ik denk over opvoeden, ontroerde mij en zetten mij ook letterlijk in beweging. Ik heb haar gemaild en al gauw zaten we bij elkaar aan een tafel. Door stil te staan bij wat er in ieder van ons leeft, niet alleen op het werkveld, maar ook in het leven van alledag, hebben we elkaar werkelijk ontmoet. Uit dit contact zijn een aantal workshops ontstaan onder de overkoepelende titel ‘Ouderschap als Kans’, waarover meer elders op deze site.

zie folder